Першы афіцыйны задакумэнтаваны тэнісны турнір праходзіў у жніўні 1876 на корце, разьмешчаным у валоданьнях графа Ўільяма Эплтона у Масачусэтсе, і быў выйграны Джэймсам Дўайтам (James Dwight; часам яго называюць “Founding Father of American Tennis” — айцец-заснавальнік амэрыканскага тэнісу). Наступным афіцыйным турнірам стаў у 1877 годзе турнір ува Ўімблдоне, арганізаваны Ўсеангельскім клюбам крокету і лаўн-тэнісу (All England Croquet and Lawn Tennis Club). Турнір, які ў будучыні стаў дужа папулярным спачатаку на Брытанскіх выспах, а потым і ў сьвеце. Гэты турнір праводзіцца дагэтуль і ён зьяўляецца найстарэйшым у сьвеце. Удзельнікі павінныя былі заплаціць уступны ўнёсак, у памеры £1 (ангельскі фунт стэрлінгаў), турнір быў адчынены для ўсіх жадаючых, пераможца атрымліваў залаты прыз, а фіналіст — срэбны. Фінал гэтага турніру праходзіў у прысутнасьці 200 гледачоў. У ім прынялі ўдзел 24 гульцы. Пераможцам гэтага турніру стаў Спэнсэр Гор (Spencer W. Gore). Правілы, па якім гулялі на гэтым турніры, ў будучыні сталі афіцыйнымі на большасьці турніраў Эўропы. У 1888 г. была заснаваная Асацыяцыя лаўн-тэнісу (Lawn Tennis Association, LTA), якая ў наступныя гады ўсталявала 43 правілы гульні, шматлікія з якіх сапраўдныя дагэтуль, і якая на працягу дзесяці гадоў зацьвердзіла правядзеньне 73 турніраў.

Наступны афіцыйны турнір на корце пад адкрытым небам быў праведзены ў Дзінард (Францыя) у 1878. У гэтым жа годзе быў праведзены турнір у Манрэалі у Cricket Club, таксама ў гэты год прайшоў аматарскі чэмпіянат Шатляндыі. У 1879 дэбютаваў Чэмпіянат Ірляндыі ў Fitzwilliam Club у Дубліне. У 1880 прайшоў турнір на тэрыторыі Аўстраліі ў Мэльбурне.