З пачаткам Адкрытай эры і зьяўленьнем фэдэрацыяў тэнісу ў розных краінах сьвету, тэніс атрымаў развіцьцё ў розных частках зямнога шару і страціў імідж спорту прывілеяваных клясаў ангельскамоўных краінаў. Пачынаючы з 70-х гадоў XX стагоддзя, на тэнісных арэнах бліскалі гульцы з Нямеччыны (Барыс Бэкер (Boris Becker), Штефі Граф (Steffi Graf)), былой Чэхаславакіі (Ян Лэндл (Ivan Lendl), Марціна Наўрацілава (Martina Navrátilová)), Швэцыі (Б’ёрн Борг (Björn Borg)), Беларусі (Натальля Зьверава (Natasha_Zvereva); у пары) і шматлікіх іншых краінаў.
Сярод вялікіх гульцоў Акрытай эры завуць Рода Лэйвэра, Джымі Конарса, Джона Ньюкамба, Стэна Сьміта, Б’ёрна Борга, Джона …

(Чытаць цалкам...)

У 1954 годзе Джэймс Ван Ален (James Van Alen) заснаваў Міжнародную залю тэніснай славы (International Tennis Hall of Fame) — музэй, размешчаны ў Ньюпарце, Род-Айленд, на месцы правядзення першага Адкрытага чэмпіянату ЗША па тэнісе (1881). У музэі (які месьціцца ў Newport Casino) знаходзіцца вялікая колькасьць экспанатаў, якія захавалі гісторыю развіцьця тэнісу, а таксама галерэя вялікіх тэнісістаў і людзей, якія ўнесьлі фундуш у развіцьцё спорту. У 1986 годзе заля славы была афіцыйна прызнаная Міжнароднай федэрацыяй тэнісу.

(Чытаць цалкам...)

Пачынаючы з 1920-х гадоў, прафэсыйныя тэнісныя гульцы зараблялі грошы, выступаючы ў паказальных матчах перад публікай, якая плаціла за права глядзець гульню. На працягу 40 гадоў прафэсыйны і аматарскі тэніс былі строга падзеленыя — як толькі гулец станавіўся «прафэсыяналам», ён ня меў больш права выступаць у аматарскіх турнірах. Але, у 1967 г. LTA (The Lawn Tennis Association) вырашыла пакласці канец падзелу тэніса і зраўняла ў правах аматараў і прафэсыяналаў у сваіх турнірах. У 1968 г. Міжнародная федэрацыя тэнісу, пераадолеўшы нежаданьне, зацьвердзіла роўныя правы тэнісістаў. Гэта паклала пачатак Адкрытай эры ў сучасным …

(Чытаць цалкам...)

У 1933, калі аўстраліец Джэк Крофард (Jack Crawford) выйграе міжнародныя аматарскія гульні Аўстраліі, Францыі (Roland Garros, Ралан Гарос), Вялікабрытаніі (Ўімблдон) і дасягае фіналу Міжнароднага аматарскага чэмпіянату ЗША ў Форэст Хіл, журналісты Джон Кіеран і Элісан Дэнзіг выкарысталі выраз «Вялікі шалом» (па-ангельску: Grand Slam; па аналёгіі з брыджам і гольфам), згадваючы мажлівую перамогу аўстралійца ў чатырох турнірах у гэтым жа годзе.

(Чытаць цалкам...)

У 1899 г. у чатырох студэнтаў Гарвардскага ўніверсітэту зарадзілася ідэя правядзеньня тэніснага турніру, у якім удзельнічаюць нацыянальныя зборныя каманды. Адзін з іх — Дўайт Дэвіс (Dwight F. Davis), распрацаваў схему правядзеньня турніру і купіў на ўласныя грошы прыз для пераможцы — срэбны кубак. Першы турнір адбыўся ў Брукліне, шт. Масачусэтс у 1900 г., і ў ім прынялі ўдзел зборныя ЗША і Брытанскіх выспаў. Д. Дэвіс гуляў у камандзе ЗША, якая нечакана перамагла, выйграўшы першыя тры матчы. З тых часоў турнір праводзіўся кожны год (за некаторымі выключэньнямі), а пасьля смерці Д. …

(Чытаць цалкам...)