Тэніс » Grand Slam

Турніры ATP-туру

Fri, 23 Oct 2009 01:47:57 +0000

ATP-тур складаецца з турніраў пяці катэгорыяў:

1. Кубак Мастэрс (Tennis Masters Cup, праводзіцца сумесна з ITF).
2. Сэрыя ATP 1000 (ATP World Tour Masters 1000, да 2009 гаду — Сэрыя Мастэрс).
3. Сэрыя ATP 500 (да 2009 гаду — International Series Gold Tournaments).
4. Сэрыя ATP 250 (да 2009 гаду — International Series Tournaments).
5. Challenger Tournaments.

Першыя чатыры катэгорыі турніраў зьяўляюцца афіцыйнымі спаборніцтвамі тура, пятая катэгорыя — турніры ўзроўня ATP Challenger Series, прызначаныя галоўным чынам для тэнісістаў-пачаткоўцаў. Вынікі выступаў улічваюцца ў рэйтынгу ATP, але перамогі ў іх ня лічацца «тытуламі» ATP і яны не ўваходзяць у асноўны каляндар туру.

Турніры Вялікага Шалому хоць і ўлічваюцца ў каляндары ATP-туру і маюць максымальную вагу пры падліку рэйтынгу ATP, але не належаць ATP і фармальна не зьяўляюцца часткай туру.

Турніры цыклаў Satellite Tournaments і Futures Tournaments служаць пачатковай прыступкай у спаборніцтвах прафэсыйнага ўзроўня, іх вынікі ўлічваюцца ў Рэйтынгу ATP, але яны таксама не ўваходзяць у ATP-тур і праводзяцца Міжнароднай федэрацыяй тэнісу (ITF).

Акрамя індывідуальных спаборніцтваў пад эгідай ATP штогод гуляецца Камандны Кубак Сьвету (ангел. World Team Cup). У ім прымаюць удзел каманды 8 краінаў, спартоўцы якіх паказалі найлепшыя сумарныя вынікі ў Рэйтынгу ATP за папярэдні год.

Асацыяцыя таксама праводзіць цыкль спаборніцтваў для вэтэранаў — Тур чэмпіёнаў (ангел. Tour of Champions); у турнірах гэтай сэрыі прымаюць удзел найболей услаўленыя гульцы мінулых гадоў.

Сэзон ATP прыкладна адпавядае каляндарнаму году, першыя спаборніцтвы туру праводзяцца ў пачатку студзеня, завяршальны турнір — Кубак Мастэрс у лістападзе. Снежань лічыцца вакацыйным месяцам.

Адкрытая эра

Wed, 21 Oct 2009 01:27:11 +0000

Пачынаючы з 1920-х гадоў, прафэсыйныя тэнісныя гульцы зараблялі грошы, выступаючы ў паказальных матчах перад публікай, якая плаціла за права глядзець гульню. На працягу 40 гадоў прафэсыйны і аматарскі тэніс былі строга падзеленыя — як толькі гулец станавіўся «прафэсыяналам», ён ня меў больш права выступаць у аматарскіх турнірах. Але, у 1967 г. LTA (The Lawn Tennis Association) вырашыла пакласці канец падзелу тэніса і зраўняла ў правах аматараў і прафэсыяналаў у сваіх турнірах. У 1968 г. Міжнародная федэрацыя тэнісу, пераадолеўшы нежаданьне, зацьвердзіла роўныя правы тэнісістаў. Гэта паклала пачатак Адкрытай эры ў сучасным тэнісе, калі ўсе гульцы мелі права выступаць у любых турнірах, а лепшыя тэнісісты забясьпечвалі сваё жыцьцё выступам на спаборніцтвах.

Тэніс на працягу працяглага часу быў збольшага распаўсюджаны ў ангельскамоўных краінах — Аўстраліі, Вялікабрытаніі, ЗША. Ён таксама быў папулярны ў Францыі, дзе з 1891 г. праводзіцца Адкрыты чэмпіянат Францыі. Чатыры самых буйных турніры — Уімблдонскі турнір, Адкрытыя чэмпіянаты ЗША, Францыі і Аўстраліі (праводзіцца з 1905 г.) сталі самымі прэстыжнымі ў тэнісе. Яны атрымалі назоў «турніры Вялікага шалома» — тэрмін, запазычаны з картачнай гульні брыдж. «Выйграць Вялікі шалом». Перамагчы ўва ўсіх чатырох гэтых турнірах на працягу аднаго сэзону зьяўляецца вышэйшай мэтай для тэнісных прафесіяналаў.

«Вялікі шалом»

Tue, 20 Oct 2009 13:29:42 +0000

У 1933, калі аўстраліец Джэк Крофард (Jack Crawford) выйграе міжнародныя аматарскія гульні Аўстраліі, Францыі (Roland Garros, Ралан Гарос), Вялікабрытаніі (Ўімблдон) і дасягае фіналу Міжнароднага аматарскага чэмпіянату ЗША ў Форэст Хіл, журналісты Джон Кіеран і Элісан Дэнзіг выкарысталі выраз «Вялікі шалом» (па-ангельску: Grand Slam; па аналёгіі з брыджам і гольфам), згадваючы мажлівую перамогу аўстралійца ў чатырох турнірах у гэтым жа годзе.

Пералічаныя чэмпіянаты пачалі набіраць значнасьць у тэнісным сьвеце, у зьвязку з тым, што зборныя гэтых чатырох краін — адзіныя, хто здабываў перамогі ў Кубку Дэвісу, які на той час меў найбольшую значнасьць у аматарскім тэнісе, чым усе іншыя турніры.

Першыя афіцыйныя тэнісныя турніры

Sun, 18 Oct 2009 18:35:15 +0000

James Dwight

Першы афіцыйны задакумэнтаваны тэнісны турнір праходзіў у жніўні 1876 на корце, разьмешчаным у валоданьнях графа Ўільяма Эплтона у Масачусэтсе, і быў выйграны Джэймсам Дўайтам (James Dwight; часам яго называюць “Founding Father of American Tennis” — айцец-заснавальнік амэрыканскага тэнісу). Наступным афіцыйным турнірам стаў у 1877 годзе турнір ува Ўімблдоне, арганізаваны Ўсеангельскім клюбам крокету і лаўн-тэнісу (All England Croquet and Lawn Tennis Club). Турнір, які ў будучыні стаў дужа папулярным спачатаку на Брытанскіх выспах, а потым і ў сьвеце. Гэты турнір праводзіцца дагэтуль і ён зьяўляецца найстарэйшым у сьвеце. Удзельнікі павінныя былі заплаціць уступны ўнёсак, у памеры £1 (ангельскі фунт стэрлінгаў), турнір быў адчынены для ўсіх жадаючых, пераможца атрымліваў залаты прыз, а фіналіст — срэбны. Фінал гэтага турніру праходзіў у прысутнасьці 200 гледачоў. У ім прынялі ўдзел 24 гульцы. Пераможцам гэтага турніру стаў Спэнсэр Гор (Spencer W. Gore). Правілы, па якім гулялі на гэтым турніры, ў будучыні сталі афіцыйнымі на большасьці турніраў Эўропы. У 1888 г. была заснаваная Асацыяцыя лаўн-тэнісу (Lawn Tennis Association, LTA), якая ў наступныя гады ўсталявала 43 правілы гульні, шматлікія з якіх сапраўдныя дагэтуль, і якая на працягу дзесяці гадоў зацьвердзіла правядзеньне 73 турніраў.

Наступны афіцыйны турнір на корце пад адкрытым небам быў праведзены ў Дзінард (Францыя) у 1878. У гэтым жа годзе быў праведзены турнір у Манрэалі у Cricket Club, таксама ў гэты год прайшоў аматарскі чэмпіянат Шатляндыі. У 1879 дэбютаваў Чэмпіянат Ірляндыі ў Fitzwilliam Club у Дубліне. У 1880 прайшоў турнір на тэрыторыі Аўстраліі ў Мэльбурне.