ATP-тур складаецца з турніраў пяці катэгорыяў:
1. Кубак Мастэрс (Tennis Masters Cup, праводзіцца сумесна з ITF).
2. Сэрыя ATP 1000 (ATP World Tour Masters 1000, да 2009 гаду — Сэрыя Мастэрс).
3. Сэрыя ATP 500 (да 2009 гаду — International Series Gold Tournaments).
4. Сэрыя ATP 250 (да 2009 гаду — International Series Tournaments).
5. Challenger Tournaments.

У 1954 годзе Джэймс Ван Ален (James Van Alen) заснаваў Міжнародную залю тэніснай славы (International Tennis Hall of Fame) — музэй, размешчаны ў Ньюпарце, Род-Айленд, на месцы правядзення першага Адкрытага чэмпіянату ЗША па тэнісе (1881). У музэі (які месьціцца ў Newport Casino) знаходзіцца вялікая колькасьць экспанатаў, якія захавалі гісторыю развіцьця тэнісу, а таксама галерэя вялікіх тэнісістаў і людзей, якія ўнесьлі фундуш у развіцьцё спорту. У 1986 годзе заля славы была афіцыйна прызнаная Міжнароднай федэрацыяй тэнісу.

Пачынаючы з 1920-х гадоў, прафэсыйныя тэнісныя гульцы зараблялі грошы, выступаючы ў паказальных матчах перад публікай, якая плаціла за права глядзець гульню. На працягу 40 гадоў прафэсыйны і аматарскі тэніс былі строга падзеленыя — як толькі гулец станавіўся «прафэсыяналам», ён ня меў больш права выступаць у аматарскіх турнірах. Але, у 1967 г. LTA (The Lawn Tennis Association) вырашыла пакласці канец падзелу тэніса і зраўняла ў правах аматараў і прафэсыяналаў у сваіх турнірах. У 1968 г. Міжнародная федэрацыя тэнісу, пераадолеўшы нежаданьне, зацьвердзіла роўныя правы тэнісістаў. Гэта паклала пачатак Адкрытай эры ў сучасным …

Галоўным ворганам кіраваньня тэніснымі справамі зьяўяецца Міжнародная тэнісная фэдэрацыя (па-ангельску: The International Tennis Federation, ITF), якая складаецца з 205 (па стане на сярэдзіну кастрычніка 2009 г.) нацыянальных тэнісных фэдэрацый, у тым ліку Беларускай Тэнісная Асацыяцыі (БТА).
Прафэсыйныя тэнісысты аб’яднаныя ў Асацыяцыю тэнісных прафэсіяналаў (па-ангельску: Association of Tennis Professionals, ATP; мужчыны) і Жаночую тэнісную асацыяцыю (па-ангельску: Women’s Tennis Association, WTA).